Önder'in odası..

bilen varsa anlatsın ne olur.. nasıl dayanılır sevgilinin kokusunu duymamaya? sabahları o’nunla uyanmamaya.. omzunda ağlayamamaya.. gerekli gereksiz kavga etmemeye.. özlemeye.. çok özlemeye.. dokunamamaya.. içten, en içten kucaklayamamaya..

seni her geçen gün daha çok özlüyorum.. özleminle çoğalıyorsun içimde.. bugünlerde hiçbir şey yapmak gelmiyor içimden.. evde boş boş dolanıyorum.. televizyon izleyeyim diyorum, olmuyor.. sonra gidip bir bira açıyorum, yarısını döküyorum.. yemek yiyeyim diyorum, o da yok.. gidip çıkarıyorum hemen.. o iğrenç tat ve koku gitmiyor bir türlü.. sonra geçiyorum bilgisayarın başına.. bir orada, bir burada.. sıkılıyorum.. kalkıyorum ama, o açık kalıyor..

anlayacağın sevgili her şey yarım kalıyor senin yokluğunda.. şarkılar bile.. sen gittiğinden beri bir şarkıyı bile sonuna kadar dinleyemedim.. sıkılıyorum.. içim sıkılıyor.. hiçbir şey yapmak istemiyorum.. saatlerce seni düşünmek, senden başka hiçbir şey düşünmemek istiyorum.. tüm zamanlar böyle nasıl geçer bilmiyorum.. toparlanmayı bekliyorum.. nasıl ve ne zaman olur bilmiyorum.. ama bekliyorum işte.. ve sanırım sadece bekliyorum.. bunun için hiçbir şey yapmıyorum.. ama yapamıyorum.. ben sadece seni özleyebiliyorum.. sanırım en iyi de bunu yapıyorum..

ben dayanamıyorum galiba.. öylesine özledim ki sevgili.. sanki ölesiye özledim..