meleğim’e..
belki çok yakınımdasın, belki de çok uzağımdasın.. ama sen hep benim içimdesin.. bir an bile ayırmadım seni kendi canımdan.. hiçbir şeyin gücü, seni içimden kopartıp ayırmaya yetmez.. emin ol buna.. senin de gücün yetmez..
sen benim için anlatılmayan duyguların tek tarifisin.. ancak yaşanıldığında içinde hissedebildiğin huzurun tek kaynağısın.. kimseyle paylaşamayacağım, her zaman sonuna kadar tüm benliğimle senin için varolacağım tek kişisin.. her şeyinle bir meleksin.. melek nedir bir düşünsene.. kim gerçekten görmüş ki şu fani dünyada yaşayan bizlerden? kanatları olan bir varlığı kim görmüş? cenneti, o yasak meyvenin ağacını?
biliyorum.. bu dünyayı cennete çeviren sensin bana.. meleğim, zaten o yüzden bu satırlarda sana meleğim diyebilen bir ben olarak çıkıyorum karşına.. değil bir gün, bir saniye bile seni başka bir şekilde görmedim.. sen daima güzelin, iyinin yanında varoldun.. çok üzüldüm, çok yıprandım ama sen hep bir melek gibi yanımda oldun..
meleğim.. teşekkür ederim..