Evde her hangi bir tür hayvan beslemek insanı ruhani açıdan öylesine rahatlatıyor ki… Hani müzik ruhun gıdasıdır derler ya, o lafı diyenlerin hiç hayvanı olmamış sanırım.
Yirmi yedi demek üzereyim… Yaklaşık 20 senedir öyle ya da böyle hayvan besliyorum. Çok çok ufakken, bizim kolera’nın abisiyle sokak köpeklerini gezdirirdik. Sonra güvercinler, muhabbet kuşları besledik. Ben yolda bulduğum 6-7 yaşlarındaki kara kaplumbağasını bile beslemişim…
Yazının devamını okumak için tıklayın »
başlık açık ve net.. sanıyorum ki grip oluyorum.. domuz gribi değil ama, korkmayın :N belki de öyleyimdir, onu da bilemem.. kısmet artık, ne çıkarsa bahtımıza.. sümüklerim akmaya başladı ufaktan ve başımda da inceden bir ağrı var.. sabah yataktan kalkabilirim umarım..
kendinize iyi bakın bak, hasta olmayın ben gibi :N
kaçıncı kaçamak bu dünyadan?
kaçıncı selam darağacına?
bu kaçıncı randevu, ölümle kucaklaşan?
kaçıncı şaka bu?
bitir bu oyunu..
kes cezamı..
hadi! vur beni!
öldür beni!
ne buraya aitim artık, ne de oraya.. bu karışıklığın ortasında nasıl sevebildim bir benliği daha? tuhaf, ama sevdim.. sevdim boşuna.. ne önümdekine aitim artık, ne de ardımda kalana.. birini ararken diğerini buluyordu gözlerim.. kalbim elli parçaya bölünmüş.. hep bir ağıt oluyordu içimde.. sevilip de yaşanamayanlara..
üzgünüm çok.. nefretim öyle bir büyüdü ki içimde.. sığmıyor artık kalbime, taşıyor.. gördüğü her ruhu parçalıyor.. susuyor.. öyle çok bitkin ki ölmek için bile.. ama ölüyor..
Yazının devamını okumak için tıklayın »
ellerime baktım.. sonra gidip aynada kendime baktım.. hayallerim, kafamın içinde bir yerlerdeki hayallerim.. doğru dokunuşları, doğru zamanları, doğru düşünüşleri bekliyorlar..
biçimlendirmeyi bekleyen bir oyun hamuruydu beynim.. giderek sertleşiyor.. şekil vermek iyiden iyiye zorlaşıyor artık.. taşlaşmış beynime damlalar gerek.. damlaları dökecek tuşlar gerek.. belki de sıcak yaz hatıraları gerek, hep uçsuz bucaksız olmuş olan..
Yazının devamını okumak için tıklayın »