Tanıdığım en “en” olan insansın herhalde. Nasıl bir ağırlıktır bu “en” olmak? Bu “en”lerin başında, çok yakışan bir şey geliyor aklıma; zıtlıkların sana yakışıyor olması. Zıtlıkların değil, senin onları yaratman, yaratmanın verdiği ışıkların yüzünde kırılması…
Yazının devamını okumak için tıklayın »
Ben kendimi bildim bileli hep 60 ile 65 kilogram arasında gider gelirdim. Çok uzun bir süre de 64 kg olarak hayatta kalmayı başarmış bir insanımdır ayrıca. Üstelik de o kiloda kalmak için her hangi bir çaba da sarfetmiş değildim. Her zamanki gibi çok yiyordum. Ve tabii ki hamur işi. Pilavı ekmekle yerdim ben. Ama kilo da almazdım. Ne olduysa şu geçtiğimiz 2009 yazında oldu ve 2.5 ay içinde tam 20 kilo aldım! Üstelik daha önce kilomu korumak için yaptıgım gibi de, kilo almak için de fazladan herhangi bir şey yapmış değilim. İşin en kötü tarafı da bu zaten.
Yazının devamını okumak için tıklayın »
O’nunla biz nette tanıştık. Belki hiç kimsenin tahmin bile edemeyeceği kadar sıkı arkadaş olduk.. Bazen sabahlara kadar sohbetleştik… Bazen dertleştik, bazen gülüştük birlikte hayata. Yaklaşık ikiyıldır tanıyoruz birbirimizi. Her dar zamanımızda birlikte karşıladık dertleri ve birbirimize destek vererek üstesinden gelmeye çalıştık…
Kopma seviyesindeki yaşam bağlarımı tekrar sağlamlaştırdı benim. Hayatımın dönüm noktası O. Eğer bugün nefes alıyorsam onun sayesinde… Bitti dediğim yerde tekrar başlamamı sağladı benim. O Bir Melek… Can Arkadaşım benim. Sen bu İnternet denen sanal alemin En iyi Kalpli Meleğisin…
Bugün seni çok özledim de, söylemek istemedim.
Sabah kimin söylediğini bilmediğim bir şarkının sözleri çok hoşuma gitti. Kıymetimi bilmen için illa gitmem mi lazım, sevdiğini duymak için illa ölmem mi lazım, diye soruyordu. Ya da ben öyle anlamak istedim. Ne bileyim…
Yazının devamını okumak için tıklayın »
Son bir kaç zamandır ruhsal olarak pek iç açıcı değildim. Bir takım planlar yapıp, tam da o planları hayata geçirmeye yeltendiğim dönemde bu çöküşe geçmem de hem benim için, hem de çevremdeki insanlar için pek hayırlı olmadı. Şu son bir kaç gündür de, o kadar da olmasa da iyi hissediyorum kendimi. Önümde kağıtlar, planlar, projeler… Hepsi beni bekler…
Yazının devamını okumak için tıklayın »