Bütün gün elimdeydi telefonum. Aramanı bekledim… Aramadın… Bütün cesaretimi topladım sonra… Listeden sildiğim, ama aklımdan silemediğim numaranı çevirdim… Gelen ses ile vuruldum… “Aradığınız numara artık kullanılmamaktadır” Bir daha vuruldum o an…
Bugün akan gözyaşlarım günlüğümdeki anılardaydı artık… Yaşadığımız şeyler kağıt parçalarıymış belki de… Sevgini yok ettiğim gibi, anıları da yok ettim… Yüreğimde bıraktığın acı gibi, bir de günlüğüme iz ekledin… Tek isteğim var şu an… An’ın bir an önce akması…
Yıllar sonra senden yine aynı güzellikte yazılar okumak çok keyifli. Tebrikler.
[cevapla]
lestioni - 26 Kasım 2009 @ 23:29.06
Teşekkürler Sema…
[cevapla]