ellerime baktım.. sonra gidip aynada kendime baktım.. hayallerim, kafamın içinde bir yerlerdeki hayallerim.. doğru dokunuşları, doğru zamanları, doğru düşünüşleri bekliyorlar..

biçimlendirmeyi bekleyen bir oyun hamuruydu beynim.. giderek sertleşiyor.. şekil vermek iyiden iyiye zorlaşıyor artık.. taşlaşmış beynime damlalar gerek.. damlaları dökecek tuşlar gerek.. belki de sıcak yaz hatıraları gerek, hep uçsuz bucaksız olmuş olan..

o kadar katılaşmış ki beynim.. suyun içinde kalırsa, bir süre sonra su yüzeyine formüller, değişmez kurallar, özgürlük yanılsamaları çıkacak biliyorum.. başı sonu olan cetveller, her yeri işaretli takvimler çıkacak.. başkalarına verilmiş tavsiyeler..

en çok merak ettiğim şey ise amaçlar ve kararlar.. kapladıkları yer giderek azalıyor olmalı.. artan özgürlük yanılsamasıyla çelişse de..

yokum.. hâlâ yokum.. ben bu anda yokum. bu anda var olmayı hak etmek için ne yapmam gerekli, onu da bilmiyorum. kurtuluş kaçışta mı, kurtuluş hiçbir yerde mi?